PAMUK ŞEKERİ

Ne zaman yerleşti o his içinize? Kalbinizin ağırlığı ne zaman fazlalaştı?
Her insan farklı zamanlarda büyür ve büyümek sadece yaş almak değildir. Büyümek; kalbini hissetmeye başlamaktır, sorumlulukların gece gibi üstünüzü örtmesidir. Çocukken varmak için çabaladığımız yerdir; çabalayıp yaklaştıkça istenmeyen yerdir de aynı zamanda. Zordur ve çokça yorucu.

Eve ekmek getirmek ne demek? O ekmek nasıl kazanılır?
İşte büyümek tam manasıyla budur aslında: sormaya başlamak ve soruların içinde kaybolmak biraz da. Yüreğiniz taşıyamayacağınız kadar ağır geldiğinde düşünün, en dar zamanlarınızı hayal edin. Kaybolmuş ya da boğulmuş gibi hissettiğiniz nadir anlardan biridir, büyümek.

Soldan akan trafiğin tam ortasındasınız; aklınızda binlerce düşünce, sabah yapmanız gereken onlarca iş var ve hepsi içinizde bir yığın oluşturmuş durumda. Karşıya geçmeniz gerek fakat tek bir adım dahi atamıyorsunuz. Korna sesleri kulaklarınızı sağır edecek kadar yüksek, insanlar delirdiğinizi düşünüyor; oysa siz sadece büyümeyi kaldıramıyorsunuz.

Annesinin elinden tutup karşıya geçen bir çocuk olmak istersiniz bazen. Bazen de hayati kararları verecek yetkiye sahip olmamak...
Hepimiz, bulutları pamuk şekeri sandığımız yaşlara dönmek isteriz aslında. Hayat zorla büyütür; bütün pamuk şekerlerini çalar bizden.

Ve sonra bir sabah, aynaya baktığınızda fark edersiniz: Artık geri dönemezsiniz. Büyümek, yaşadığınız her şeyin sizde bıraktığı bir izdir. Kaçsanız da kovalar, sustursanız da konuşur. Ama yine de her insanın  içinde küçük bir çocuk saklıdır. Belki bir tebessümünde, belki de bir gözyaşında…

Yapabileceğiniz en yetişkince hareket içinizdeki çocuğu kaybetmemektir..